می رود بی سامان

که نمی جوید راه هموار.

می تند سوی نشیب

می شتابد به فراز.

با شب تیره، چو دیوانه که با دیوانه.

رفته دیری ست به راهی کاو او راست

بسته با جوی فراوان پیوند.