تیرگی صبح از پی اش تازان

جاده خاموش ست، هر گوشه ای شب، هست در جنگل.

رخنه ای بیهوده می جوید.

یک نفر پوشیده در کنجی

با رفیق اش قصه پوشیده می گوید.