شهر را نام و نشان هر لحظه می جوید.

مردمان شهر را فریاد بر میخاست.

آنکه او این قصه اش در گوش، اما

خاسته افسرده وار از جا،

و به او افسرده می گوید:

«مثل این که سال ها بودم در آن شهر نهان ماوا»

مثل این که یک زمان در کوچه ای از کوچه های او