جاده خاموش ست، هر گوشه ای شب، هست در جنگل.

«مثل این که سال ها بودم در آن شهر نهان ماوا»

مثل این که یک زمان در کوچه ای از کوچه های او

داشتم یاری موافق، شاد بودم با لقای او.

تیرگی صبح از پی اش تازان

رخنه می جوید.

یک نفر پوشیده بنشسته