باد می گردد و در باز و چراغ ست خموش

هر زمان می نگرد.

پای تا سر شکم مان تا شبشان

شاد و آسان گذرد.

خانه ها یک سره خالی شده در دهکده اند.

رهسپاری که به پل داشت گذر می ایستد

زنی از چشم سر شک