می کاهم اش ز روغن

او از من است دور.

خاموش می گذارم من با شبی چنین

هر لحظه ای چراغ

تا در رهم نگیرد جز او کسی سراغ.

روشن به دست آیدم آن لحظه کاندران

چون بوی در دماغ گل او جای برده است.