یک دلفریب، با قدم اش لنگ،

دارد به ما نگران گوش.

و شب، عبوس و سرد،

بر ما به کار می نگرد.

پنهان به راه می گذرد.

و سنگ ها به کاسم بسته تن کبود

سر بر سریر خار نشانده،