تشییع می کند دم سوزان رفته را

پنهان شکایتی ست.

او داستان یاس و امیدی ست

چون لنگری ز ساعت با او به تن تکان.

وز سردی ای که بیم می افزاید.

آن چیزهاش کاندر دل هست

هر لحظه بر زبان اش می آید.