آخر نهاد با من باقی

گرچه نگاه او نه هراسان.

خاموش وار دست اش بگشاد

باشد که مشکلی کند آسان.

این قصه ام که خون جگر شد.

با ابری از شمال درآمد

با بادی از جنوب به در شد