او، روانش خسته و رنجور مانده است

مرده اش در لای دیوار است پنهان»

آنی از این دلگزا اندیشه ها راه خلاصی را نمی داند زن چینی

با روان خسته اش رنجور می خواند زن چینی،

در نخستین ساعت شب:

« در نخستین ساعت شب هر کس از بالای ایوانش چراغ اوست