« در نخستین ساعت شب هر کس از بالای ایوانش چراغ اوست

او، روانش خسته و رنجور مانده است

با روان خسته اش رنجور می خواند زن چینی،

در نخستین ساعت شب:

آویزان

همسر هر کس به خانه بازگردیده است الا همسر من

که ز من دور است و در کار است