در طاقچه بی رنگ می کند

از آخرین نفس شب پرانتظار

آغاز می شود.

و اکنون سپیده دمی که شعله ی چراغ مرا

تا مرغکان بومی ی رنگ را

در بوته های قالی از سکوت خواب برانگیزد،

پنداری آفتابی است