پشت میله ها و ملیله های اشرافیت

صدایم را به بلور آسمان می کشم:

« هی!

چه کنم های سربه هوای دستان بی تدبیر تقدیر!

پشت سکوت و پشت دارها

پشت عمامه ها و رخت سالوس

پشت افتراها، پشت دیوارها