گور او را از پوست خاک و استخوان آجر انباشتی

تو نمی دانی ارانی کیست

و نمی دانی هنگامی که

و لبانت به لبخند آرامش شکفت

و گلویت به انفجار خنده یی ترکید،

و هنگامی که پنداشتی گوشت زندگی او را