از استخوان های پیکرش جدا کرده ای

و لبانت به لبخند آرامش شکفت

و گلویت به انفجار خنده یی ترکید،

و هنگامی که پنداشتی گوشت زندگی او را

چه گونه او طبل سرخ زنده گی اش را به نوا درآورد

در نبض زیراب

در قلب آبادان،