در قلب آبادان،

از استخوان های پیکرش جدا کرده ای

چه گونه او طبل سرخ زنده گی اش را به نوا درآورد

در نبض زیراب

و حماسه ی توفانی شعرش را آغاز کرد

با سه دهان صد دهان هزار دهان

با سیصد هزار دهان