آهنگی فراموش شده را در تنبوشه ی گلویش قرقره کرد

و خواست در خلوت خود به چارمیخم بکشد.

من اما مجالش ندادم

و خنجر به گلویش نهادم.

و در احتضاری طولانی

شد سرد

و خونی از گلویش چکید