به هر بامی درنگی کرد و بگذشت

بر آن پله که بر جا مانده خاموش

کس اش ننهاده دیری پای بر سر

بهار منتظر بی مصرف افتاد!

به هر کویی صدایی کرد و استاد

ولی نامد جواب از قریه، نز دشت.

نه دود از کومه یی برخاست در ده