نه گل رویید، نه زنبور پر زد

ولی نامد جواب از قریه، نز دشت.

نه دود از کومه یی برخاست در ده

نه چوپانی به صحرا دم به نی داد

نه مرغ کدخدا برداشت فریاد.

به صد امید آمد، رفت نومید

بهار آری بر او نگشود کس در.