در زاهدانه کلبه ی تار و تنگ

در کلبه یی گرفته، سیه، تاریک:

لرزم، چو عابری گذرد از دور

نالم، نسیمی ار وزد از نزدیک.

کم نورپیه سوز سفالینم

کز دور اگر کسی بگشاید در

موج تاءثر آرد پایینم.