هم نفس و، زیر کومه ی من بیمار

وین زغم آباد را خراب ببینم.

پاره ببینم سکوت مرگ به ساحل

کآمده با خش و خش موج شتابان

قصه ی نابود می سراید با آن...

پنجره را باز می کنم سوی دریا

هر سحر از شوق، تا ببینم هستند؟