خم شوم از این دریچه شسته ز باران

روزی ازین پنجره نسیمک دریا

کلبه ی چوبین من بیاکند از بانگ

با تن بیمار برجهاندم از جا.

قطره یی آویزدم به مژه ز شادی:

بینم صیادهای بحر خزر را

گرم به تعمیر عیب کشتی بادی.