به نظر هر شب و روزم سالی ست

می گزم لب به سکوت.

دست بردار که گر خاموشم

با لبم هر نفسی فریاد است.

گرچه خود عمر به چشمم باد است.

رانده اندم همه از درگه خویش.

پای پرآبله، لب پرافسوس