لیک از او با من چه باشد کاستن؟

تا فروگیرد مرا، هم زآسمان.

آنک! آنک! با تن پردرد خویش

چون زنی در اشتیاق مرد خویش.

من که ام جز گور سرگردان من؟

من که ام جز باد و، خاری پیش رو؟

من که ام جز خار و، باد از پشت او؟