من که ام جز زندگانی، جز عدم؟

من که ام جز راه و جز پا توامان؟

من که ام جز آب و آتش، جسم و جان؟

من که ام جز نرمی و سختی به هم؟

من که ام جز پایداری، جز گریز؟

جز لبی خندان و چشمی اشک ریز؟

ای دریغ از پای بی پاپوش من!