« ای پیدای دور از چشم!

«دیری ست تا من می چشم رنجاب تلخ انتظارت را

«رویای عشقت را، در این گودال تاریک، آفتاب واقعیت کن!»

وآن دم که چشمانش، در آن خاموش، بر چشمان من لغزید

در قعر تردید این چنین با خویشتن گفتم: