سه دختر از جلوخان سرایی کهنه سیبی سرخ پیش پایم افکندند

رخانم زرد شد اما نگفتم هیچ

فقط آشفته شد یک دم صدای پای سنگینم به روی فرش سخت سنگ.

دو دختر از دریچه لاله عباسی گیسوهایشان را در قدم های من افکندند

لبم لرزید اما گفتنی ها بر زبانم ماند