دو دختر از دریچه لاله عباسی گیسوهایشان را در قدم های من افکندند

رخانم زرد شد اما نگفتم هیچ

فقط آشفته شد یک دم صدای پای سنگینم به روی فرش سخت سنگ.

لبم لرزید اما گفتنی ها بر زبانم ماند

فقط از زخم دندانی که بر لب ها فشردم، ماند بر پیراهن من لکه یی نارنگ...