شاید خروس مرده که مانده ست از اذان.

شوق سحر نمی دمد اندر فلوت خویش

خفاش شب نمی خورد از جای خود تکان.

شاید شکسته پای سحرخیز آفتاب

مانده ست شاید از شنوایی دو گوش من:

خوانده خروس و بی خبر از بانگ او منم.