شب پاییز می لرزد به روی بستر خاکستر سیراب ابر سرد

نمی گردانمت در برج ابریشم

نمی رقصانمت بر صحنه های عاج:

سحر، با لحظه های دیرمانش، می کشاند انتظار صبح را در خویش...

دو کودک بر جلوخان کدامین خانه آیا خواب آتش می کندشان گرم؟