چون حجاب چشم دل شد چشم صورت لاجرم

زانک از لطف تو ز آتش تندی و تیزی شدست

جان کشیدم پیش عشقش گفت کو چیزی دگر

گفتم آخر جان جان زین سان ز بی چیزی شدست

شمس تبریزی حجاب شمس تبریزی شدست