ظلمت آباد بهشت گندتان را، در به روی من

در رواق هر شکنجه گاه پنهانی این فردوس ظلم آیین،

تا نه این شب های بی پایان جاویدان افسون پایه تان را من

به فروغ صدهزاران آفتاب جاودانی تر کنم نفرین،

بازنگشایید!

□