سر به صحرا بذارن، کویرو نمکزار می بینن

پوسیده ن، پاره می شن،

دیبا بیچاره می شن:

سر به جنگل بذارن، جنگلو خارزار می بینن

عوضش تو شهر ما... [آخ! نمی دونین پریا!]

در برجا وا می شن؛ برده دارا رسوا می شن