دیبا بیچاره می شن:

سر به جنگل بذارن، جنگلو خارزار می بینن

سر به صحرا بذارن، کویرو نمکزار می بینن

عوضش تو شهر ما... [آخ! نمی دونین پریا!]

در برجا وا می شن؛ برده دارا رسوا می شن

غلوما آزاد می شن، ویرونه ها آباد می شن