گر طبیبی حاذقی رنجور را تلخی دهد

چون زبانه ش راست نبود آن ترازو مایلست

هر کی پوشیده ست بر وی حال و رنگ جان او

هر جوابی که بگوید او به معنی سائلست

گر چه ظالم می نماید نیست ظالم عادلست

پا شناسد کفش خویش ار چه که تاریکی بود

دل ز راه ذوق داند کاین کدامین منزلست