در دل و کشتی نوح افکن در این طوفان تو خویش

گر چه ظالم می نماید نیست ظالم عادلست

پا شناسد کفش خویش ار چه که تاریکی بود

دل ز راه ذوق داند کاین کدامین منزلست

دل مترسان ای برادر گر چه منزل هایلست

هر که را خواهی شناسی همنشینش را نگر

زانک مقبل در دو عالم همنشین مقبل ست