هله پیش آ که بگویم سخن راز به گوشت

هله ای آنک بخوردی سحری باده که نوشت

می روح آمد نادر رو از آن هم بچش آخر

که به یک جرعه بپرد همه طراری و هوشت

چو از این هوش برستی به مساقات و به مستی