من شعر را از حقیقت پیشانی تو درمی یابم

نازنین! جامه ی خوبت را بپوش

عشق، ما را دوست می دارد

من با تو رویایم را در بیداری دنبال می گیرم

با من از روشنی حرف می زنی و از انسان که خویشاوند همه خداهاست