با عطر یاس ها که از سینه ی شب برمی خیزد، بوسه هایی که در سایه ربوده شده و خوشبختی هایی که تنها خواب آلودگی شب ناظر آن بوده است بیدار می شوند و با سمفونی دلپذیر یاس و تاریکی جان می گیرند.

غنچه های یاس من امشب شکفته است. و ظلمتی که باغ مرا بلعیده، از بوی یاس ها معطر و خواب آور و خیال انگیز شده است.

و بوی تلخ سروها که ضرب های آهنگ اندوه زای گورستانی ست و به یاس های بیدار لالای می گوید در سمفونی یاس و تاریکی می چکد و میان آسمان بی ستاره و زمین خواب آلود، شب لجوج را از معجون عشق و مرگ سرشار می کند.