ماه از او چشم گرفتست و فلک لرزانست

چشم پرنور که مست نظر جانانست

خاصه آن لحظه که از حضرت حق نور کشد

سجده گاه ملک و قبله هر انسانست

هر که او سر ننهد بر کف پایش آن دم