و از دلدادگی خنجر خود

که زهر سرخ یک عشق را در آن نوشیده ام

و از خمیازه ی یک اقدام

که در کش وقوس انتظار آن مرده ام

که بر نازگاه گلوی رقصت نهاده ام

واز سماجت یک الماس

که بر سکوت بلورین تو می کشم،