به گوش کودکم گوشوار می آویزم!

که بر نازگاه گلوی رقصت نهاده ام

واز سماجت یک الماس

که بر سکوت بلورین تو می کشم،

و به سان تصویر سرگردان یک قطره باران

که در آیینه ی گریزان شط می گریزد،