و آتش این همه حرف در گلویم

حماسه ی سماجت عاشقت را زیر پنجره ی مشبک تاریک بلند که در غریو قلبش زمزمه می کند:

« شوکران عشق تو که در جام قلب خود نوشیده ام

خواهدم کشت.

که برای برافروختن ستارگان هزار عشق فزون است

در ناشنوایی گوش تو

خفه ام خواهد کرد!»