بگذار پس از من هرگز کسی نداند از رکسانا با من چه گذشت.

بگذار کسی نداند

که چگونه من از روزی که تخته های کف این کلبه ی چوبین ساحلی رفت و آمد کفش های سنگینم را

بر خود احساس کرد