عشق ها را و رنج ها را مثل رازی مثل سری پشت این پرده ی ضخیم به چاهی بی انتها بریزم،

و بر همه چیز بایستم و در همه چیز تامل کنم، رسوخ کنم.

همه چیز را دنبال خود بکشم و زیر پرده ی زیتونی رنگ پنهان کنم:

همه ی حوادث و ماجراها را،

نابودشان کنم و از آن همه لام تاکام با کسی حرفی نزنم...

بگذار کسی نداند که چگونه من به جای نوازش شدن، بوسیده شدن، گزیده شده ام!