اما می دیدم که ناآسودگی روح من اندک اندک خود را به آشفته گی دنیای خیس و تلاش کار بیرون وامی گذارد.

که برخورد کف قایق را با ماسه هایی که دریای آبستن هرگز نخواهدشان زاد،

احساس می کردم.

و آرام آرام، رسوب آسایش را در اندرون خود احساس می کردم.

لیکن شب آشفته بود