از سکون مرده وار ساحل بر آب رانده بود،

و بوی لجن نمک سود شب خفتن جای ماهی خوارها که با انقلاب امواج برآمده همراه وزش باد

در نفس من چپیده بود، مرا به دامن دریا کشیده بود.

و زیروفرارفت زنده وار دریا، مرا به سان قایقی که باد دریا ریسمانش را بگسلد

و در می یافتم از راهی که بودا گذشته است به زندگی بازمی گردم.

و در این هنگام

در زردتابی نیم رنگ فانوس، سرکشی کوهه های بی تاب را