«رکسانا!»

« من همین توفانم من همین غریوم

من همین دریای آشوبم که آتش صدهزار خواهش زنده در هر موج بی تابش شعله می زند!»

« اگر می توانستی بیایی، تو را با خود می بردم.

تو نیز ابری می شدی و هنگام دیدار ما از قلب ما آتش می جست و دریا و آسمان را روشن می کرد...