سطر مستقل · شماره 160
و در لهیب آتش سرد روح پرخروش خود می زیستیم...
شاعراحمد شاملواثررکسانا
قالبسایر
در متن شعر
سطرهای پیرامون
برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.
- 157
تو نیز ابری می شدی و هنگام دیدار ما از قلب ما آتش می جست و دریا و آسمان را روشن می کرد...
# - 158
در فریادهای توفانی خود سرود می خواندیم
# - 159
در آشوب امواج کف کرده ی دورگریز خود آسایش می یافتیم
# - 160
و در لهیب آتش سرد روح پرخروش خود می زیستیم...
انتخابشده - 161
اما تو نمی توانی بیایی، نمی توانی
# - 162
تو نمی توانی قدمی از جای خود فراتر بگذاری!»
# - 163
#
دربارهٔ این سطر
سطر شماره 160 از «رکسانا» است.