« اگر می توانستی تو را با خود می بردم

خواهش متضرعی در صدایم می گریست

و در دریا آشوب بود.

تو هم بر این دریای پرآشوب موجی تلاش کار می شدی

و آنگاه در التهاب شب های سیاه و توفانی

که خواهشی قالب شکاف در هر موج بی تاب دریا گردن می کشد،